Jæja góðir hálsar, þá skal rita eilítið um það sem á daga manns hefur drifið að undanförnu.
Í fjarveru Hins Herðabreiða þá held ég nú uppi heiðri Spariklúbbsmeðlima á klakanum. Hefur það gengið bærilega, hófsemi gætt á öllum sviðum eins og alþjóð veit. Prófavikan reyndist verða með betri vikum vetrarins, var tekið vel á því í hellun eins og Sigurjón orðar það og margir stórleikir leiknir. En förum ekki nánar út í það. Síðan byrjaði tímabilið hjá Grænum, með 1-0 tapi gegn Aftureldingu á útivelli, síðan var unninn 4-0 sigur á Vinum á heimavelli og síðan tapað heima gegn Haukum í dag, 3-0. Þar fékk Stefán Jón, oft kallaður Stebbi Síbrjálaði eða Stebbi Rauði, gríðarlega verðskuldað rautt spjald eftir glórulausa líkamsárás á blásaklausum sóknarmanni Hauka. Hafði Haukamaðurinn skilið Stebba eftir með buxurnar niðrum sig á miðjunni og var sloppinn einn í gegn þegar sá Síbrjálaði sá rautt og setti miðið á mjóhrygginn á manninum og lét vaða. Góður liðsfélagi hann Stefán Jón! Einnig er um það talað að ekki skuli handleika hreðjar á svörtum mönnum í fótbolta, þar sem það getur orsakað  kjaftshögg með opnum lófa, en ég sel það ekki dýrara en ég keypti það.
Nú, í hinu gríðarlega mótorhjólaæði á Húsavík þá er gaman að segja frá því að Guðmundur Óli, hinn gríðarvirti fyrirliði okkar, er orðinn einna harðastur í þeim bransanum. Haft hefur verið eftir manneskju sem þekkir vel til, að hann sofi helst í leðurgallanum og tali ekki um annað en blöndunga og spyrnuskiptingar núorðið.

En ég ætla ekki að hafa þetta mikið lengra að sinni, bið bara alla vel að lifa. Gangið hægt um gleðinnar dyr eins og maðurinn sagði!
Kv. Þór Kára

HVER ER HERÐABREIÐUR NÚNA...???

 - Bjössakon

Tanaður maður gengur laus!

Á undanförnum misserum hefur jafnt og þétt minna farið fyrir því að klúbbsfélagi minn sjáist á götum síðunnar. Einkennilegt þótti mér það atferli og fór því að rannsaka málið betur. Hringdi ég í vini hans og vandamenn á Húsavík sem og fjölskyldu hans og ætt uppí Mývatnssveit en enginn vissi neitt um hvar félaginn eyddi dögum sínum núorðið. Ýmsir komu með góðar uppástungur eins og: "Jahh hann hafði alltaf gaman að því að moka flórinn sem strákur, kannski hefur hann langað til að taka til hendinnar aftur." eða "Jahh, ég veit nú ekki en hann var nú duglegur við að eyða miklum tíma með beljunum þegar hann var ungur strákur, hann er kannski að rifja upp gömul kynni." og sá þriðji "Ég veit nú ekki alveg en hann hefur oft haft mikinn áhuga á bensínstöðvum, þú kannski finnur hann í kringum eina svoleiðis."

Ekkert af þessu reyndist rétt við nánari athugun og var ég nánast búinn að gefa félagann uppá bátinn þegar mér barst póstur frá fyrirtæki á Húsavík sem sérhæfir sig í lyftingartækjum og ljósabekkjum. Bréfið sem ég fékk hljómaði eitthvað á þennan veg... "Vilt þú Björn, vinsamlegast fjarlægja klúbbsfélaga þinn úr ljósabekkjunum hjá okkur. Hann neitar að yfirgefa bekkinn fyrr en hann er orðinn jafn brúnn og einhver Fiftí ???. Hann er einnig farinn að meina öðrum gestum aðgang í hina bekkina til að þeir hirði ekki orku frá bekknum hans! Þetta er orðið lýti á rekstri okkar og sjáum við okkur ekki fært að halda starfseminni áfram ef ástandið leysist ekki."

Mér fannst þetta miður skemmtilegar fréttir og hringdi beint í yfirlögregluþjón Húsavíkur sem fór rakleiðis og fjarlægði félagann úr ljósabekknum. Lítið hefur heyrst til félagans síðan þetta gerðist og virðist sem hann fari huldu höfði eftir þessa háðuglegu útreið. En hissa varð ég um daginn þegar mér barst nafnlaus póstur með engu öðru en mynd í. Eftir að hafa skoðað þessa mynd fannst mér ég vera illa stunginn í bakið og viss um að þarna væri fyrrverandi klúbbsfélagi minn búinn að stofna annan klúbb, að mér óvitandi. Ekki hef ég aflað mér nægra upplýsinga enn um starfsemi klúbbsins en nafnið eitt gefur þó nokkuð skýra mynd... en ljóst er að tanaður maður gengur laus um götur Húsavíkur og reynir eftir fremsta megni að draga aðra óharðnaða menn í lið með sér!

                                      

Mannhræið

Eftir lesningu á síðasta bloggi Þórs dettur mér sneið úr ágætu lagi í hug... "haltu mér, slepptu mér". Mér kom þessi setning í hug þar sem að í blogginu er mér annað hvort úthúðað fyrir herða minna sakir, sleiktur upp fyrir málgefni mína, úthúðað aftur vegna slakrar frammistöðu á fótboltaæfingu... og svo í lokinn "vinsamlegast" beðinn um að hafa hljótt um ákveðinn hlut. Ég veit ekki hverju Þór var að búast við að ég þegði yfir eftir þetta miður fallega umtal hans, sérstaklega eftir að hann borgaði einhverju mannhræi fúlgu fjár fyrir að hringja ítrekað í símann minn með stuttu millibili meðan við tókum allnokkrar beygjur um daginn!

En... á skjön við Þór þá er ég góður Skpariklúbbsmeðlimur og stend við sögð orð. Ég vil hins vegar minna á að það sæmir ekki góðum Spariklúbbsmeðlimi að æla ítrekað yfir sitt eigið klof og halda því svo fram að það sé nothæft við góðan orðstír. En eins og skátaorðatiltækið segir til um skáta þá má líklega yfirfæra það yfir á spariklúbbsmeðlimi...  "eitt sinn limur, ávallt limur... æld'á sinn hraun-limur" og ekkert við því að gera.

En í ljósi fyrri ásakana Þórs um framgöngu mína á Flatarholti þá er ég hissa á að hann minnist ekki á æfinguna sem haldin var daginn eftir á sparkvöllunum... þar var enginn snjór, engar holur og lítill vindur... samt var ég ennþá feitur, úr formi, í flíshönskum, meiddur og í hlaupaskóm. Það kom samt ekki að sök því að ég varði hvert skotið eða skallann á fætur öðrum sem Mývetningurinn reyndi að koma framhjá mér og ekki gekk honum betur á móti Gumma hinum meginn, það sá frekar á Borgarhólsskóla en á netmöskvanum aftan við Gumma. Engu var líkara en hann væri með hraun-limi á öllum fimm en ekki bara einum eins og ég hélt fram hér að ofan. Svona í ljós þessa orða minna þá dettur mér í hug málsháttur eins og svo gjarnan, þessi er ætlaður Þór... og jafnvel Arnari Vilberg líka;)

"Oft er betra að líta í eigin ælu en að æla á aðra"

Sofið rótt... "Herðabreið"

Þetta blogg er tileinkað Stánna, reiðum ungum manni sem hefur ímugust á notkun íslenskra orða sem fyrirfinnast ekki í textum Nelly eða 50 Cent. (Held að nöfn þeirra séu rituð svona)

Sumsé.
Jæja, langt um liðið síðan síðast. Það þarf samt ekki að þýða að nokkur skapaður hlutur hafi gerst, en skal þó tiplað á því lítt óáhugaverðasta. Slangan flaug til landsins. Sagan segir að átta farþegar hafi látist sökum þrengsla í fluginu sem umræddur maður kom með, sökum þeirra fjögurra fermetra sem herðarnar á þessum Hringjara frá Notre Dame nútímans dekka.
Sumsé.
En það var nú gott og blessað. Ég skellti mér í Mývatnssveit í páskafríinu, þessa paradís á jörðu. Þar kenndi ýmissa grasa, aðallega íðilgrænna grasa að sjálfsögðu (enda í Mývatnssveit), og voru meðal annars skítmokstur, tónleikar með Ljótu hálfvitunum og misþyrming á saklausum Subaru Justy sem stóðu upp úr. Um tónleika Hálfvitanna skulu fá orð viðhöfð, hófsemis var gætt í drykkju eins og minn er siður og ældi ég 12 sinnum á tímabilinu 7 til 11 morguninn eftir. Ekki slæmur árangur það. Í kjölfarið fylgdi þynnka í 3 daga sem ég hef þegar sent í umhverfismat.
Sumsé.
Að öðru. Hefi ég stofnað og gengið í félag gríðargott, ásamt fleiri mætum drengjum. Ber það nafn með rentu, eða Sundfélagið sívinsæla, og er nafnagiftin kominn frá Arnari Vilberg svo það sé á hreinu. Þetta félag er, eins og gefur að skilja, sívinsælt og hefur þegar gert góða hluti í SMS-skeytum sem og uppeldi ungra drengja sem viðhöfðu leiðindi í garð Bjarka Baldvins hér í bæ. Og svona til að kóróna allt saman hlotnaðist mér forláta kvef eftir allar þessar sundferðir og þakka ég kærlega fyrir það, þú sem ákvaðst að fara að dreifa sýklum með því að fara veikur í sund.
Sumsé.
Komnir eru tveir nýjir leikmenn í Völsung, frá Bandaríkjunum. Ágætir menn segja margir. Það eitt veit ég að þessir menn hafa þegar gert stórgóða hluti á götum bæjarins, hvað svo sem þeir afreka svo innan vallar, og Hilma stendur nú í 23 þúsund króna skuld við Einar og skuldar einnig undirrituðum máltíð á Greifanum. Birgitta frænka mín gerði einnig stórgóða hluti, og býð ég Rodney Perry hjartanlega velkominn í ættina. Nú, reyndar fengum við líka einn gamlan-nýjan leikmann um páskana (þann herðabreiða), og er skemmst frá því að segja að hann fór beint á Flatarholtið og drullaði á sig svo um munaði, og fékk að mig minnir 15 mörk á sig í því stutta spili sem tekið var þá æfinguna. Lét hann hafa eftir sér að Gummi Slátur ætti greiðan gang í byrjunarlið í sumar, enda fékk sá ungi herramaður einungis 1 mark á sig, en vildi þó koma því á framfæri að skórnir hefðu verið að gera honum lífið leitt, og sérstakur hálkublettur hafi myndast þar sem hann stóð í markinu. Dæmi svo hver fyrir sig ...
Sumsé.
Gullkorn vikunnar á Bjössakon, "Maður býst við því að hann drepist í hverju skrefi ... Hvert skref er kraftaverk útaf fyrir sig!" -Um ónefndan gamlan mann á Húsavík. Endilega skjótið á hver það hafi verið, ef þið hafið áhuga. Svo segir hann daglega að við Stánni séum reiðir og svartir að innan!
En ég bið ykkur vel að lifa, þetta var bloggur dagsins og skora ég á Hringjarann að koma með næsta blogg sem fyrst, og býst ég við skothríð og bið hann vinsamlega að virða þá þagnarskyldu sem við þó höfum okkar á milli. Ekki skrifa neitt í neinu svipuðu reiðiskasti og þú tókst hérna í dag við símann þinn allavega.

Þór Kára
Sumsé.

Arcade Fire

Uss... brjáluð vika búin hérna megin. 2 gríðar stór skilaverkefni tekin létt, var meðal annars í skólanum frá kl 9 um morguninn til 24 um nóttina á bæði mánudag og þriðjudag! Snilld alveg hreint. Skilaði svo seinna verkefninu í gær og er kominn i helgarfrí... sweet!

Þá er bara eitt skilaverkefni eftir á þessari önn og það tengist svolítið síðasta bloggi... ég á nefnilega að skila 20 samanþjöppuðum og þurrkuðum plöntum í einhverju ógeðins umslagi og aasninn ég hafði valið um 20 plöntur af frekar stórri gerð þannig að þær þurftu allsvakalega þjöppun til að passa í umslagið. Ég fór því út á fimmtudagsnóttina þarsíðustu og nældi mér í nokkurra tuga kílóa hellu sem sómir sér nú vel á skrifborðinu mínu ofaná stafla af plöntum. Sú er skýringin fyrir þá sem höfðu áhuga á henni.

Annars er það helsta að frétta úr Baunalandi að smá frost veldur víst erfiðleikum fyrir lestarkerfið þannig að það er allt í kássu og svo eru strætóbílstjórar í verkfalli... það vantaði nú bara! 70% af þjóðinni ferðast með strætó á hverjum degi og þeir ákveða að fara í verkfall, ég hafði nú eki mikið álit á strætóbílstjórum fyrir, skv bloggi hérn neðar á síðunni. En ef það er eitthvað sem þeir eiga ekki skilið fyir störf sín þá er það launahækkun!!! Fyrst ættu þeir að læra að keyra svo manni verði ekki óglatt eftir hverja strætóferð og svo ættu þeir að læra almenna mannasiði og standast strangasta próf hjá augnlækni drottningarinnar til að þessir asnar keyri ekki framhjá manni í myrkrinu (einn ennþá sár!!!)
En svo ég komi að glaðlegri málum þá erum við Gulla og Biggi með að fara á Arcade Fire á sunnudaginn og það held ég að verði snilld !!! Til að sanna það mál mitt verð ég eiginleg að setja myndband af laginu Neigbourhood #2 (LAIKA) hérna fyrir ykkur sem ekki eruð að fara! Takið eftir gaurunum með hjálmana... þeir eru snilld!!!

Þegar tónleikarnir eru svo búnir þá eru ekki nema 5 dagar í að maður láti sjá sig á landi ísa og elda!!! Það er ekki minna tilhlökkunarefni en ég hef samt ekkert myndband með því... heyrðu jú annars hérna er eitt af því hvað bændur eins og Þór gera í göngunum! Þór í göngum.

Lifið heil... Bjöddn

Mission One: Ránsför

Mission One: Ránsför

Code Name: Hella í skjóli nætur!

(all events occur in real time)

1. Vekjaraklukkan hringdi klukkan 04:00 aðfaranótt fimmtudagsins 15. mars, ég fann hvernig blóðið þrystist fram í hægri sköflunginn og neyddi mig á fætur... framundan var mikilvægt verkefni.

2. Stökk í snögga sturtu (sápaði mig samt og þvoði), klæddi mig svo í svartar buksur, svarta hettupeysu og nuddaði svo skóáburði í andlitið á mér.

3. Leit snöggt fram á ganginn til að ganga úr skugga um að enginn fylgdist með förum mínum. Heppnin var með mér... gangurinn var auður!

4. Ég stoppaði í eldhúsinu á leiðinni út úr húsinu og greip fiskafganga frá kvöldinu áður sem eþíópíufólkið skildi eftir á bekknum. Fiskurinn efldi hug minn og gerði mig aðeins enn ákveðnari í að ljúka áætlunarverki næturinnar!

5. Læddist að bakinngangi kollegiisins og leit rólega út... það var kolniðamyrkur en tunglsljósið varpaði glampa á slóðina sem lá út frá dyrunum. Dulbúinn sem runni komst ég klakklaust leiðar minnar niður á bílastæðin!

6. Þegar á aðalbílaplanið var komið fékk ég ógleðiskast af spenningi og kastaði nokkrum bitum af fisknum upp í runnann við hliðina á göngustignum!

7. GÖNGUSTÍGURINN... áætlunarverkið var í augsýn. Nú var bara að finna hina einu sönnu hellu og koma henni inná herbergi. Ég kom auga á hellu sem var augljóslega svoltið laus frá jörðu, ég leit betur á hana... hún var ákjósanleg!

8. Ég náði með herkjum að losa helluna úr stígnum og stinga henni undir hettupeysuna. Nú var bara heimferðin eftir.

9. Eftir mikil hlaup og eltingaleik stóð ég með bakið uppvið útihurðina á herberginu mínu og fann hvernig hjartað hamaðist við að ná taktinum aftur. Þegar ég áttaði mig á því að ég var kominn inná herbergið mitt og hellan var enn undir hettupeysunni þá kom yfir mig mikil ró og ég leið útaf á forstofugólfinu með helluna í fanginu! Safe at last!

10. Mission One: Ránsferð... áætlunarverki var lokið klukkan 04:41 að staðartíma   !!!


Með hernaðarkveðju... Officer Bjöddn

Gelgjutryllir og Hægðasníkir

Nú fer Íslandsferð mín að nálgast og því er maður svoltið með hugann við það sem maður á eftir að gera heima og hverja maður á eftir að hitta og svona. Ég lendi ásamt spússu minni þann 30. mars og verð í Reykjavík til 1. apríl. Þá liggur leiðin norður á við og állt stefnir í það að maður fljóti norður með hinum eina sanna Ivari Ibsen (www.myspace.com/bandormar). Það verður gott að koma norður á land og hitta fólkið og jólasveinana Gelgjutrylli og Hægðasníki, eðal jólasveinar þar á ferð.

En að öðru máli... Níð-vísnahorn Spariklúbbsins hefur verið gangsett og byrjaði ég á þeim lið. Liðurinn verður þannig framvegis að sá sem skrifar vísur skorar á annan mann að koma með næstu vísur... það liggur nokkuð ljóst fyrir eftir lestur vísnanna að ég mun skora á Þór að koma með næstu vísur! Held að það liggi svosem líka ljóst fyrir um hvern hans vísur verða;)! En ég legg svo til að hann skori á einhvern utan Spariklúbbsins að koma með þarnæstu vísur, við meigum ekki sitja einir að gamninu! Gott í bili.

Med venlig hilsen... Bjöddn

Útrásarstefna Húsavíkur

Hinn alræmdi húsvörður Borgarhólsskóla og velunnari allra barna Húsavíkur... hinn eini sanni Íbó, hefur greinilga ekki setið auðum höndum síðustu árin heldur haft fjöldan allann af samlokum í nestisboxinu sínu.

Fréttaritari Spariklúbbsins í Danmörku rakst á eitt af hans hugarfóstrum í úthverfi Kaupmannahafnar um daginn. Við nánari skoðun kom í ljós að fyrirtækið starfar undir heitinu "ibo - umhverfis og fasteignabraskarar". Hvort þetta er hinn rétti starfsvettvangur fyrirtækisins er erfitt að segja til um.



En að allt öðru... ég rakst á gamla konu um daginn sem sagði að maður myndi eiga betra líf ef maður bara gerði eitt góðverk á hverjum degi. Það ætti eftir að skila sér í eilífri hamingju og gleði. Ég hef ákveðið að taka gömlu konuna á orðinu og byrja í dag!
Mitt fyrsta góðverk er að stoppa gang skoðanakönnuninnar sem hefur staðið frá stofnun síðunnar og enda þar með niðurlægingu og angist Þórs Kárasonar. Úrslit skoðanakönnuninnar réðust við byrjun hennar og tel ég því ekki ástæðu til að halda niðurlægingunni áfram að svo stöddu. Eins og þið sjáið þá átti Mývetningurinn ekki séns og við skulum vona að hann standi sig betur í næstu könnun svo hann geti þurrkað tárin á næstunni.

Hvor er fallegri á bleika skýjinu?

Mývetningurinn ( 49% / 33 atkvæði )

Danskurinn ( 51% / 35 atkvæði )

Góðar stundir... Bjöddn

Hélt að nú væri komið að því !!!

Ég bý svo vel að eiga vinkonu að nafni Jóna. Hún hefur haldið því lengi fram að þar sem að ég verð nánast aldrei reiður þá eigi eftir að koma sú stund í lífi mínu þar sem að öll mín innbyrgða reiði gagnvart alheiminum þoli ekki lengur þrystinginn og brjótist út og muni þá bitna á einum einstaklingi sem ýtti mér yfir þröskuldinn. Þetta er sagan af því þegar þetta gerðist... næstum því!

 Rétt í þessu (þriðjudagskvöld) var ég að koma frá Bigga eftir að hafa horft á Liverpool taka Barcelona enn einu sinni í nefið... sú gleði entist ekki lengi. Ég ætlaði að ná síðasta strætó klukkan hálf tólf úti á vegi sem er í svona 10 mín göngu frá Bigga en á leiðinni áttaði ég mig á því að ég gleymdi húslyklunum hjá Bigga þannig að ég hljóp til baka og náði í þá og hlóp svo út á veg og var kominn í tæka tíð. Ég hef lent í því að sitja inní skýli og láta strætóinn nánast keyra framhjá mér, þannig að í þetta skiptið beið ég eins nálægt götunni og skynsamlegt gæti talist. Svo kom strætó! Hann nálgaðist á ofsaferð þannig að ég ákvað að rétta út hendina. Hann virtist ekkert ætla að hægja á sér þannig að ég fór að hoppa og sveifla höndunum. Enn keyrði hann á svífandi siglingu og þetta endaði með því að hann keyrði næstum því yfir mig þar sem að ég var kominn út á miðja götu öskrandi og stappandi þangað til að ég sá hann hverfa úr augsýn. HVERNIG STRÆTÓBÍLSTJÓRI GERIR SVONA LAGAÐ??? Á þessari stundu ákvað ég að elta þennan mann uppi og svifyrða hann!!!

Ég fór því að hlaupa á eftir strætónum... það var u.þ.b. einn kílómeter í næstu stoppistöð. Ég fullyrði það hér með að ég hef aldrei hlaupið og hef aldrei séð neinn hlaupa hraðar en akkurat mig, þarna, á þessari stundu, á harðahlaupum á eftir misgjörðamanni mínum sem hafði það forskot að vera á bíl og það stórum. Á einhvern furðulegan hátt sem ég skil ekki ennþá, þá náði ég strætónum á næstu stoppistöð. Bílstjórinn sá sér sem betur fer fært að stoppa fyrir mér í þetta skiptið... ég steig uppí strætóinn og langaði mest til að fara með skrímslið við stýrið eins og sláturkepp á þorrablóti en ég einfaldlega hafði ekki orku í það!!! Það sem bjargaði bílstjóranum frá yfirvofandi líkamsárás og ærumeiðingum (utan við það að hann var dvergvaxinn og sá mig sennilega ekki fyrir mælaborðinu þar sem ég hoppaði og veifaði) var að ég... hinn eini sanni Nára-Björn hef ekki hlaupið meter síðan í haust vegna meiðsla og eftir að hafa hlaupið kílómeter á undir 60 sekúndum þá hreinlega gaf systemið sig! Ég kúfaðist, fékk hlaupasting útum allan líkama, var með hryllilega mæðu... jafnvel heymæðu, froðufelldi og ég veit ekki hvað og hvað. Ég allavega hrundi niður fyrir framan mannhræjið og virtist vera að deyja... þrátt fyrir það náði ég að stynja upp nokkrum vel völdum dönskum fúkyrðum sem mér hafa lærst síðustu mánuði og ég held að hann hafi náð þvi að ég var ekkert að reyna að bjóða honum í kakó og kleinur. Hann allavega rukkaði mig ekkert fyrir farið og starði bara á mig þar sem ég skreið aftur í strætóinn og hífði mig uppí tvöfalt sæti og lagðist þar eins og hvalreki við strendur Skjálfanda.

Mér hefur sennilega aldrei liðið jafn illa eins og í þessum strætó... bæði vegna líkamlegs og andlegs ástands míns en einnig vegna þess að loksins þegar mælirinn sprakk að þá fékk enginn að gjalda fyrir það nema ég sjálfur!!! Hverskonar helvítis réttlæti er þetta... af hverju get ég ekki bara fengið að missa mig í friði og láta einhvern heyra það hressilega? Dvergur eða ekki dvergur, sá sem gerir mér óleik næst fær að heyra það hressilega! Eitt er ljóst... þessi maður kemur aldrei nálægt Spariklúbbnum. Ég vil útnefna þennan mann opinberan óvin Spariklúbbsins og fyrsta mann á svarta listanum!!! Dverg-strætóbílstjórinn sem eyðilagði daginn minn!!!

Þar sem að það eru nokkrir dagar síðan þessi atburður gerðist að þá er best að taka það fram að þessi pistill var skrifaður í mikilli angist, reiði og líkamlegri eimyrju. Einnig er best að taka það fram að ég hef ekkert á móti dvergum... svo lengi sem þeir keyra ekki strætó!!!

F.h. Spariklúbbsins... Bjöddn